【珍寶豬欄】佢應該係隻食指甩咗呀

我：「係咪整親呀？」
佢遞出一隻手示意我快啲俾佢。
我將膠布放到佢掌心，用心幫醫生：「邊度整親呀？要唔要洗傷口呀？俾醫生睇睇？」
佢望望掌心內的一塊膠布，我以為佢會受到我嘅熱情打動…
佢：「一塊？你當我乞兒呀？」
哦？你咁樣肆無忌憚攤大手板拎嘢仲咁嘅態度，人哋都好禮貌過你啊！你唔好影衰人啊～
我：「你整到邊度需要膠布呀？」
佢：「拎膠布都要查家宅呀？」

我唔會再用熱情打動你啦，我決定要同你一鑊熟啦！

我：「唔係～只係我哋呢度診所嚟，你有咩需要就睇醫生」
佢：「我拎膠布唔駛睇醫生呀」
我：「我亦都唔係一定要俾你，俾你係人情啫。如果你真係有急切嘅需要，而我又見到嘅，我哋會俾你㗎～你整親邊度呢？傷口都要消咗毒先可以痴膠布㗎～」
佢握拳緊握唯一的膠布：「你如果知我係邊個，你一定會俾我」
哦。係呀？我要唔要幫你配大白鯊音樂呀？
我微笑冇出聲。
佢又攤大手板。
我：「小姐，真係唔好意思啦，如果你有需要嘅，我同你登記睇醫生啦」
佢：「服務性行業咁做㗎？今日你幫我，第日我幫你㗎咋！你咪唔好幫囉！」
要人幫咁嘅態度，我未打鑊你都已經好忍耐㗎啦～

佢邊揈食指邊離開診所，啊～我終於知佢咩事要膠布啦，佢應該係隻食指甩咗呀，吊吊揈啦～